Grijs

Wij woonden in een huis met bomen door het dak
Met blikjes en met dozen en met alles op gemak

Met gaten in de vloeren en het leven om ons heen
En wie ons daar kwam storen liet ons altijd snel alleen

We lagen in bed en we aten er ijs
En de tuinen waren grijs

Wij droomden van een leven op de planken in de stad
Maar wij zorgden dat de ander die dromen weer vergat

En we dansten en we zongen en we ruzieden wat af
Ons heden werd verleden van mijn geboorte tot jouw graf

Onze gevangenis en ons paradijs
En de tuinen waren grijs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s