IJs

Alles grauw en alles grijs
Alles sneeuw en alles ijs
Mijn tranen zijn bevroren
Mijn hart koud als nooit tevoren
Ik kan spreken met de wind
Ik kan horen wat hij vindt
Het is klaar

Dus kom hier
Dood gaan we toch
Ik ook en jij zeker
Dus kunnen we beter
Doen alsof het nooit meer ochtend wordt

Alles kil en alles klam
Alles guur en alles stram
Mijn hoop is nu bevroren
En geen leven meer geboren
Ik kan spreken met het kwaad
Om wat hij niet achterlaat
Het is klaar

Dus kom hier
Dood gaan we toch
Ik ook en jij zeker
Dus kunnen we beter
Doen alsof het nooit meer ochtend wordt

Je zingt vals en toch is dat het mooiste ooit gehoord
Een bevroren vinger die dwars door mijn ziel heen boort
Je komt te laat, veel te laat, maar blijf toch maar even schuilen
Hier is alles om te slopen, om te vloeken, om te huilen
Ik blaas je blauwe handen droog, met ijzig ademen weer droog
Het smelt je hart totdat er niets meer overblijft
Het stopt je hart zodat het lichaam langzaamaan verstijft

Maar kom hier
Dood gaan we toch
Ik ook en jij zeker
Dus kunnen we beter
Doen alsof het nooit meer ochtend wordt

Advertenties

Ik vertrek, mijn favorieten: Michel & Melanie

Michel en Melanie willen in Portugal mensen gaan begeleiden tijdens hun emigratie. Hoe vind je er bijvoorbeeld een huis? Die hulp hadden ze zelf ook wel kunnen gebruiken want het stel woont voorlopig in een vouwwagen. De voorbereiding is sowieso niet heel goed. Zo waren ze wel begonnen aan een taalcursus, maar toen de verleden tijd werd behandeld zijn ze afgehaakt. Ook valt het nog niet mee om de gekochte grond terug te vinden.

Het avontuur van M&M is hier terug te zien. De follow-up vind je hier.

Ik vertrek, mijn favorieten: Niek en Marianna

Niek en Marianna maken makkelijker contact met bomen dan met mensen, want dit stel zweeft altijd een paar centimeter boven de grond. De Duitse camping die ze willen overnemen is twee miljoen boven budget, maar dat weerhoudt ze er niet van om alvast hun baan in Nederland op te zeggen. Uiteraard ontbreken de sokken in sandalen niet.

Duik in het archief en kijk de aflevering hier terug. Er is ook een follow-up gemaakt. Die vind je hier.

Ik vertrek: Marieanne en Joëlle / Paul en Audrey

Vanavond gingen we terug op bezoek bij mensen die al eerder gevolgd werden in Ik vertrek. Wat betreft Paul en Audrey was dat niet zo spannend. Zij zijn in 2011 in Suriname een garage begonnen en veel is er niet veranderd. Toen ging het allemaal wel goed en nu ook. Gelukkig was er nog een verhaal.

In 2011 vertrokken beste vriendinnen Marieanne en Joëlle naar Italië om daar een bed & breakfast te beginnen. De emigratie volgde slechts vier maanden na de eerste idee. Ze kochten een vervallen pand waar niets terechtkwam van de beloofde renovatie en Marieanne liet heel ongelukkig een nieuwe verkering achter in Nederland. Uiteindelijk kwam het qua huis helemaal goed en de b&b werd geopend.

Drie jaar later is alles anders. Marieanne is vervangen voor een teckel, want de vriendinnen hebben ruzie gehad. Sterker nog: ze haten elkaar. Ze bleken toch niet helemaal op één lijn te zitten als het gaat om het runnen van een bedrijf waarop Marieanne besloot terug te gaan naar Nederland waar ze die verkering nog had zitten. In de financiële afhandeling is iets geknapt waardoor ze geen contact meer met elkaar hebben. Op zo’n moment is het wel jammer dat Ik vertrek geen Familiediner-achtig programma is. Ik zat namelijk echt te wachten op het moment dat de ex-vriendinnen elkaar toch weer zouden zien met een hysterische presentator erbij die vragen zou stellen als: “Wat gaat er nu in je om?” en “Wat wil je haar nog zeggen?”. Helaas.

De aflevering kun je hier terugkijken.

Dit was de laatste aflevering van dit seizoen, maar niet getreurd. Aangezien ik elke aflevering van Ik vertrek zeker zes keer heb gezien zal ik de komende tijd tips geven over welke uitzendingen uit de archieven je gezien moet hebben. Herinner je je bijvoorbeeld nog die mensen die zo goed met bomen konden praten? Of dat gezin dat op de vlucht ging voor de Nederlandse overheid? Binnenkort meer!

Ik vertrek: Judith, Patrick en Ilona

Pedicure Judith uit Loosdrecht wil de eeltknobbels en hamertenen inruilen voor een leven als campingeigenaar in Luxemburg. Niet alleen, want beste vriendin Ilona gaat ook mee. De camping die ze overnemen lag eigenlijk ver boven budget, maar gelukkig heeft Judith een soort sugar daddy. Patrick komt uit Luxemburg en aanbid haar. Om indruk te maken geeft hij de camping als cadeautje. Judith maakt meteen duidelijk dat ze gewoon vrienden zijn. Dit levert hele ongemakkelijke taferelen op, dus dat is smullen.

De vorige eigenaren, Peter en Anja, gaan de eerste weken het trio inwerken. Dat valt nog niet mee, want Juud heeft een leger aan vrijwilligers opgetrommeld om te helpen met klussen waardoor Peet en An niets meer te zeggen hebben. Ze vrezen zelfs dat vaste campingbezoekers niet meer terug zullen komen in de chaos die het drietal veroorzaakt.

Niet veel later kan ook Ilona het niet meer aan. Ze heeft reuma en veel rust nodig. Na een ruzie vertrekt ze boos en verdrietig terug naar Nederland. Judith en Patrick maken van haar afwezigheid gebruik om elkaar wat beter te leren kennen en er volgt een date die zo ongemakkelijk is dat je dat zelf maar even moet bekijken. En als Judith het verschil tussen en kaas en een kaars niet meer weet is de chaos compleet.

Keert Ilona ooit nog terug en gaan Judith en Patrick het nou eindelijk eens een keer doen met elkaar? En hoe zat het nou met die tweedehands tulpen? Kijk het hier terug. Volgende week de laatste van het seizoen. Dan gaan we terugkijken in Italië en Suriname.

Ik vertrek: Ronald en Girbe

Vanavond leek het erop dat Ronald en Girbe ons de saaiste aflevering van dit seizoen gingen brengen. Het stel, dat in Nederland nog niet samenwoonde, nam in Tenerife een restaurant over. De uitzending kabbelde nogal voort tot een mysterieus bericht de droom van Roon en Girb leek te verstoren. Het restaurant zou namelijk een kat in de zak zijn. Ik verheugde me meteen op moeilijke gesprekken met oplichters en advocaten en schulden, maar helaas bleek dit bericht op niets uit te lopen. Ik legde me erbij neer dat dit een saaie aflevering zou worden.

Maar toen verscheen personeelslid Yvonne Met Twaalf Jaar Ervaring ten tonele. Yvonne heeft namelijk twaalf jaar horeca-ervaring en in die twaalf jaar heeft ze heel veel ervaring opgedaan. En met al haar twaalf jaren ervaring werden Ronald en Girbe, tot dat moment nog de hoofdrolspelers, gedegradeerd tot figuranten in hun eigen restaurant. Zo was er nogal wat schoonmaakwerk te doen. Prima dat jij een vensterbankje gaat lopen lappen, maar Yvonne (die met twaalf jaar ervaring) komt controleren of je dat wel goed hebt gedaan. Wil je bestellingen op gaan nemen? Ga je gang. Maar o wee als je iets verkeerds serveert. Yvonne weet na twaalf jaar namelijk exact wat het verschil is tussen kipsaté en een stuk kip. En het bestek hoort rechts! Want iedereen kan hier nu wel zijn eigen manier hebben, maar de manier van Yvonne is de beste want zij heeft twaalf jaar ervaring en jij niet! Duidelijk? Fijn! Had ik al gezegd dat Yvonne twaalf jaar ervaring heeft?

Lukt het Ronald en Girbe om terug in de spotlight te komen of rennen ze gillend terug naar Nederland? Bekijk het hier. Volgende week gaan we naar Luxemburg.

En voor wie het nog niet wist. Yvonne heeft twaalf jaar ervaring en bij een stuk kip serveer je geen satésaus!

Ik vertrek: Elsemarijn en Wim-Martijn

Vandaag leerden we Elsemarijn en haar vier kinderen, Wim-Martijn (36), Ezra (5), Marcus (3) en Noël (1), kennen. Met Wim-Martijn is ze ook getrouwd en van alle kinderen is hij de enige die naar haar luistert. Ze zijn één keer in Italië geweest, maar dat beviel niet en dus gaan ze er nu wonen. Dat was haar idee, want ze houdt niet van de winter. In Italië hebben ze een grasveld gekocht en dat moet binnen vier maanden een camping worden

Na wat ongemakkelijke afscheidsfeestjes, waaronder een heel slecht ingestudeerd lied door de klas van Ezra, arriveert het gezin bij hun nieuwe huis. Hier wordt voor het eerst echt duidelijk dat Elsemarijn totaal geen controle heeft over de drie jongste kinderen en een poging tot romantiek van Wim-Martijn met het voorstel haar over de drempel te dragen wordt afgeslagen met een “nee, dank je”. Hè gezellig! Opvallend is ook dat dochter Noël geen bed krijgt. Zij zal haar dagen en nachten moeten slijten in een buggy.

Omdat er nog geen vergunningen zijn staat de volgende dag meteen een bezoekje op het programma om de burgemeester om te kopen met cadeaus en schattige kinderen. Dat laatste wordt nog lastig, aangezien het weer eens niet lukt om die kinderen stil te krijgen. Je ziet de burgemeester denken: kan dit gezin nog weg? Uit angst dat de terug zullen komen geeft hij toch maar een vergunning.

Na een montage van kapotte kachels, lekkages, een huis dat bijna in brand vliegt, eerste schooldagen en een sneeuwpop (zij hield toch niet van de winter?) begint de bouw van de camping. Wim-Martijn heeft wat sturing nodig, maar na een tijdje doet hij precies wat Elsemarijn zegt. Voor de jongste kinderen is een au pair geregeld.

Terwijl de boekingen binnenstromen gaat er van alles mis. De elektra is niet op tijd aangevraagd, een deal met de buren om gebruik te maken van hun zwembad valt in het water (haha woordspeling) en Elsemarijn wordt een steeds grotere  bitch. En dus stellen we wederom de vraag: komt dit ooit nog goed?

De avonturen van EM en WM kun je hier terugkijken. Volgende week gaan we naar Tenerife.